Vatandaşlarımızın AB ülkelerine vizesiz seyahat etme talebi aslında anamızın ak sütü gibi hakkımız olan ve gerçekleşmesi gereken bir beklentidir. Hak etmediğimiz bir talepte bulunmuyoruz.

AB ile vize mutabakatımız ilişkilerimizde kritik bir eşiktir. Vatandaşlarımız 80 darbesi öncesi bugün AB üyesi olmuş birçok ülkeye vize almadan gidebiliyordu. Maalesef darbeci zihniyet insanlarımız siyasi sığınmacı statüsü ile Avrupa'ya kaçamasın diye bu ülkelerin 1960 Ankara anlaşmasından doğan serbest dolaşım hakkımızı ihlal etmesine göz yumdu.

Son yıllarda göç sorunu nedeniyle Avrupa Birliği komisyonu ile ciddi bir yakınlaşma sağlanmıştır. Bu konudaki işbirliği yasadışı göçle mücadelede eksikliklere rağmen, başarılı da olmuştur. Yasadışı göçle mücadele birbirimize ihtiyacımız olduğu kadar, birlikte hareket ettiğimizde daha etkin olduğumuzu da göstermiştir.

1996'dan bu yana Gümrük Birliği üyesi olan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının hala vize kuyruklarında bekletilmesi ve karşılaştığı incitici yaklaşımın mantıksal bir izahı yoktur. Mallarımız serbestçe dolaşırken, o malı üreten sahiplerinin gördüğü muamele akıl dışıdır.

Gelinen noktada AB'nin terörle mücadele yasamızı bahane etmesi ise hiç inandırıcı gelmiyor. İki sene önce Schengen kapsamına alınarak vatandaşlarına serbest dolaşım hakkı tanınan Birleşik Arap Emirliklerinin bizden daha demokratik ve insan haklarına duyarlı olduğunu kimse iddia edemez.

Özellikle Avrupa'ya kapak atmanın yollarını arayan dört milyona yakın Suriyeli ve Iraklı kardeşimize ev sahipliği yaptığımız bir dönemde kozlarımızı daha stratejik kullanarak vatandaşlarımıza analarının ak sütü gibi helal olduğunu girişte de vurguladığımız Avrupa'da serbest dolaşım hakkını kotarmanın zamanı gelmiştir. Eskilerin düştüğü stratejik hayal hatalarına düşmeden olaya mantıklı bir bakış açısıyla yaklaşmak gerekir. Bizi tampon bölge yapmayı tercih eden karar vericilere asıl ihtiyaçlarının güvenilir ve dayanıklı bir köprü olduğunu anlatmamız lazım. Çare o dört milyonun Avrupa'ya gitmesini engellemek için maddi destek koparmak değil onların yurtlarına dönebilmelerini sağlayacak istikrarlı demokratik ortamı birlikte hazırlamaktır.

Mesele haklı olmak değil güçlü olmaya kitleniyor. 2002'de üç bin doların altında seyreden kişi başına düşen milli gelirimiz on yılda on bin doları aştığı gibi, yirmi bin dolar seviyelerine ulaştığı an biz istemesek bile AB vize şartını ortadan kaldıracaktır. Bu yüzden istikrarımızı koruyarak ekonomimizi büyültmek son derece yerinde bir yaklaşımdır.

Fazla naz aşık usandırır atasözümüzü Brüksel'e sıkça hatırlatmakta fayda var. Vize serbestliğinin sağlanması AB'ye kırgın olan ve samimiyetini haklı olarak sorgulayan halkımızın güvenini yeniden tesis edecek, AB’nin verdiği sözlerin arkasında durduğunun en somut ispatı olacaktır.

Uluslararası ilişkilerde duygusallığa yer olmaz. Bizi çok sevdikleri için değil, çıkarları öyle gerektirdiği için adım atmalarını sağlamak için durmadan, bıkmadan ve usanmadan diyaloğu sürdürmeliyiz.

Kaynak: https://www.sirhaber.com/avrupa-ya-vizesiz-seyahat-hayal-mi